กว่าจะได้รู้จักโลกสีเทา ...เราต้องเข้าใจสีขาว กับสีดำให้มากพอเราจึงจะรู้จักวิธีผสมสองสีที่สุดโต่งให้กลมกลืนเป็นเนื้อเดียวกัน...
โลกของความรักเป็นโลกที่มีความแปลกแยกมากที่สุด ถ้ามองด้วยตาเปล่า เราจะเห็นแต่สีชมพูอยู่ในนั้น แต่จะไม่มีใครมองเห็นได้ทันทีว่าโลกของความรักมีอีกสองสีที่ซ่อนอยู่ นั่นคือขาวที่สุด! และดำที่สุด!...
ถ้าเราเรียนรู้ที่ด้านสีขาวก่อน...เราจะรักใครเพียงเพื่อเติมความสุขให้ชีวิตเท่านั้น จนกว่าจะเดินมาเจอสีดำในอีกด้านหนึ่ง
แต่ถ้าเราเรียนรู้ที่ด้านสีดำก่อน...เราจะรักด้วยหัวใจที่เติมไม่เต็มจนกว่าจะเดินมาเจอสีขาวในอีกด้านหนึ่ง"
ถ้าคนสองคนต่างก็เป็นสีขาวกับสีขาวมาเจอกัน เราจะคาดหวังในกันและกันสูงแค่ขยับตัวเพียงเล็กน้อยก็สะเทือนถึงหัวใจ"
และในขณะเดียวกัน..."ถ้าคนสองคนต่างเป็นสีดำกับสีดำมาเจอกัน เราจะรักกันบนความหวาดระแวงแค่หันไปมองข้างหลังเพียงเล็กน้อย ความเชื่อมั่นใจกันและกันจะหายไปและก็ทำให้กันและกันเจ็บอีก"
ถ้าเราต่างเดินผ่านทั้งสีขาวและสีดำมาแล้ว...เราจะรักกันด้วยหัวใจที่เป็นอิสระไม่ว่าจะหันซ้าย หันขวา หรือว่าออกเดินทางเพียงลำพังเราจะยังเป็นความอบอุ่นของกันและกันเสมอ...
เพราะเราต่างก็รู้ ไม่ว่าจะเลือกยืนอยู่ในสีไหน ?...ล้วนทำให้เราเจ็บได้ไม่ต่างกัน.."
เราจึงจะเรียนรู้ที่จะจูงมือกันไปยืน ณ. จุดกึ่งกลางผสมผสานสีดำกับสีขาวอย่างละครึ่งเพื่อเรียนรู้ความรักบนโลกแห่งความจริงที่ไม่ได้มีแค่สุขหรือทุกข์เพียงด้านเดียว
...Just because someone doesn't love you the way you want them to, doesn't mean they don't love you with all they have.
"การที่ใครซักคนไม่ได้รักคุณ แบบที่คุณต้องการให้เป็น ไม่ได้หมายความว่า เค้าไม่ได้รักคุณด้วยความรู้สึกทั้งหมดที่เค้ามี..."
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment